http://notveihtimallerustune.blogspot.com/ shakespeare bunu asla yapmazdı* gizem not.
Denizin yüzeyine hiç kıpırdamaksızın sırt üstü uzanmak güzel. Gökyüzü hiç fark etmediğiniz kadar bilge görünüyor. (büyük us gökkubbe!) sonsuzluk huzur verici. O anda ‘’köpekbalığı geliyor...
Acıyla burkuldu belleğim, yatak çarşaflarda iz dolu bayat lekeler raksta. Rakı sofrası duvardaki rutubet… Havada bir korku, tırsak adıyla ürpermiş küçük rahimler. Ben şurdayım, buradayım....
soyunduğunda,bir çam bir çınar çıkar içinden,ıpıslak.ayak baş parmağımdan başlıyor tren istasyonum.Raylar var,yüzüme yüzüme bağıran.Kalbim 4 tane nal,toynak.Kalbim koşuyor,koşuyor.Rüzgar çekiyor saçlarımı.Acıtıyor ama...Ağlıyorum ama...Uçaklar,yapraklarım.Ve üniformalı pilotlar her...
Soluğumun dikişleri patlamış görmeyeli.Ah kara girdap! Ah kara atlı prens… Benim saçlarımın gökleri turkuaz. Gözlerin bir çift kuyuysa derinlik daha mı az? Eklentili yap-bozlar bizim...
çan dolu kulaklarım,can dolu üzengim,örsüm.yaşanmaz bu vücutla,yaşanmaz bu gökle! kırmızı pazartesilerim...cumalarım...günlerim.kırmızı denizlerde en dipteki o mercanlar,gözmümü kamaştıran,gözkapaklarımı alan o karanlık olmasın bu kadar kankaranlık.ismim kazara...
ejderha dolu sırtımın biçimsiz ortasında,o kartal kanatlı dinazorların,sırıtıyor ve göze batıyoruz.sıkışık! ve kaçıyoruz puslara doğru,kemiksiz,hücresiz...hedef:Atlamak.ve atlamak hedef.tutkum,dokumdan başlıyor.arta kalanlarla beslenen organizmalar,bekletiyorum sizleri.ex acılarım kestirme Polyannalarmış,çocuk!...
bu qün...yazacak bişeyim yok sanki... ne şehirlerim var üzeri kızıl asfalt,fırıldak sokak caddeleri.ölüleri ne de...ölüleri boş kalmış,arsız.arsız ve umarsız.anarşi dökülmüş mezarlara,şehir kayıp.şehir,siyanür etkisi.AS.nerde beyaz zifiri...
Tüm kimsesiz çocuklar Havva’ya mı sığınır? Kimsesizliği bu derece trajikomik kılan kader midir...
http://uykusuzkalem.azbuz.com/ bu mudur? budur.hepinizi bekliyorum.üye olmakla başlayabilirsiniz :)
bir çocukmuşum gibi öptüm.suçlu değildim.balonlarım,elma şekerlerim,sevinç çığlıklarım hala hayattaymış gibi.çocuktu sevgim.fukara mahallelerdeki sokak çocuklarının kaldırımlara çizdiği seksek karelerini vücuduma çizmiştim tebeşirlerle.küçük kız çocuklarının orospu,küçük...
sensiz günlerimden biriydi.bilirsin işte...senin olmadığın günlerden biri.parçalara ayrıldığım paramparça olduğum günlerden herhangi biri!folloş insanların kirli ve kaçak bakışları altında önce iki büklüm eğilmiş sonra küçük...
ben orada doğmuştum.terli vücudunun en salgılı yerinde dünyaya gelmiştim.kimse oralı değilken ben orada büyütmüştüm kendimi ve oyuncaklarımı.uçurtmalarım vardı ellerden,saçlardan,kulaklardan...ve daha niceleri.uçurtmalarım kuşlarıydı gökyüzümün.kendim vuruyordum kanatlarından.tektek...
izmaritler.ruhumun öptüğü ruh izmaritlerim.kendi tükettiğim nefeslerim.küllerim olmadı benim,doğumumu saklayacak kadar.kül tablam olmadı,rahim yoktu sanki.sanki hiç bir kan kabul etmedi beni.damarlarımdan hiç kanım akmadı...benim gözlerim kanardı.gözlerim...
Yoksa hiç bitmemiş miydik? Ellerin hala kıpraşırken ana rahmimde,kaçtı saat?Kaçı kaç geçiyordu da öylesine ve delice ölmek istemedik?bir cenindin sen içimde doğumu bekleyen.en kapalı çıplaklığımla...