http://sarmasikdusleri.blogspot.com/

blogcu terk edildi.

Mon, 26 Jan 2009 18:54:00 +0200

artık buradayım.

.. ( devamı )

deli.

Tue, 02 Sep 2008 11:31:00 +0300

Kırık çıkık 206 adet kemik tartışmaya başladığım. Sayınca çok.

Kılcallar ve aort tüm bu cümbüşe sebep. yinede hastalık , kalpten başlıyor. Beyinde bitiyor, acısını gözler çekiyor.

ben kulaklarımı duymasınlar diye tıkamaya çalışırken, sağır kaldım.

Birkaç zaman zarfı arıyorum öte diyarlarda, birkaç pul, üç beş para ve palavra . Sanırım bu yeter daniskadan bir mektup için. İçimde yetiştiriyorum mürekkepleri ve olgunlaşınca onlar, geri döneceğim. Kendi gerime dönüp bakmadan geleceğim. Balıkçılları ve ya martıları kıskanmadan, acıklı bir uçurtmanın kanatları gibi. Kanatl.. ( devamı )

lades

Sun, 31 Aug 2008 13:53:00 +0300

Yüzüme serilen sensiz o kronik terapilerden bir cehennem,boş elim cenneti ararken boşlukta,yüzüme serpilen sen ve öylesine sereserpe bir çığlık atar.atıp tutar kimsesiz,gözbebeksiz gözlerimi...adım geçer -sokak insanları ansiklopedisi-nde.sosyalizmin külleri topuğu kırılmış ayaklarıma dolanırken sessiz ve jiletsiz kan gölü saçlarım.damar ve nöron çalan bir organ mafyası dövmesiyim aynadan yansımış.ölüm ve ölümsüzlük kıldan,kirpikten,damardan ince bir harpla ayrılırken,ayrılık çok yakınmış.matematiksel olarak ispatlanmış yüzümün metrekaresine düşen ağlama: Çok! her DNA karışıktır.her insan farklıdır.hiç insan aynıdır.nedensizliğim bundan ibaret ve ne yalnızlığından şüphe etmek ne aşağı ne yukarı bir ibret.sadece ruh hastası bir gülümseme omurgalarına zarar verebilir.sarılmak için açılmışiki kolun vücudunun başsız/kellesiz olduğunu anlamak ve onu kucaklamamak mıdır ruhun kaptığı hastalık?yoksa aşk falan mıdır?ve dirilip duran rezil bir zombidir aşk.kuraldışı sinir kıyımı!kusursuz,imkansız ladese girdik.-sonu yok-(?).. ( devamı )

Loose lips,sunk ships ...

Tue, 26 Aug 2008 13:30:00 +0300

Denizin yüzeyine hiç kıpırdamaksızın sırt üstü uzanmak güzel.

Gökyüzü hiç fark etmediğiniz kadar bilge görünüyor. (büyük us gökkubbe!) sonsuzluk huzur verici. O anda ‘’köpekbalığı geliyor kaç!’’ diyen biri olsa abartısız tepkim ‘’Jaws bokumu yesin’’ olur. bir de başımı arkaya doğru eğip tepetaklak oluyorum bakıyorum ben, sanki gökyüzüyle deniz arasında atmosfer yokmuş gibi görünüyor. seviyorum bu tabloyu… böyle bir erkek bulursam aşık olacağım ona, şiirler öyküler yazacağım… Şaraplar? Mumlar? Kumsal? gökyüzü gece olsun ama...

Yaratık'a MektuP.

Tue, 19 Aug 2008 14:57:00 +0300

Acıyla burkuldu belleğim, yatak çarşaflarda iz dolu bayat lekeler raksta. Rakı sofrası duvardaki rutubet… Havada bir korku, tırsak adıyla ürpermiş küçük rahimler. Ben şurdayım, buradayım. Kenara düşmüşüm. Dizimden kan damlıyor, sevgili Yaratığım! Histerik ağlıyor kan. Krizantem olsun yeni kutsalımın adı, ısrar ediyorum özlesin beni tüm cisimler.

Nietzsche, Freud, Kafka, Nilgün Marmara, Bukowski, Vasconcelos … İsimler?

Hangi mağra burası ? Plüton? Jüpiter? Neptün?

bir Çam bir Çınar Çıkar iÇinden...

Mon, 18 Aug 2008 14:08:00 +0300

soyunduğunda,
bir çam bir çınar çıkar içinden,ıpıslak.

ayak baş parmağımdan başlıyor tren istasyonum.Raylar var,yüzüme yüzüme bağıran.Kalbim 4 tane nal,toynak.Kalbim koşuyor,koşuyor.Rüzgar çekiyor saçlarımı.Acıtıyor ama...Ağlıyorum ama...Uçaklar,yapraklarım.Ve üniformalı pilotlar her biri uçuç böceği...Hepsi uçup gidiyor Şakaklarımdan! Turuncu elbisemin uçuşuyor etekleri...Ama ağlıyor...Ağlıyor ama...

soyunduğunda,
bir çam bir çınar çıkar içinden,soğuk.

zemin kırmızı.kanım kırmızı.zemin kanımdan.Aynalarla dolu bir rüya bu,neye baksam kendimi görüyorum.Çeşitli kavimlerden oluşuyorum ben ve çeşitli kemiklerden.Tek görebildiğim mutasyona uğramış tüfekler ve sesler.Yalnızım çok.Dön geri uçuç pilotlarım!
Yoksa özleminden iplerimi kemiriyorum...

soyunduğunda,
bir çam bir çınar çıkar içinden.Üzgün.
.. ( devamı )

Çıqlıklarım sevgilim. Çıqlıklarım civit mavisi benim.

Mon, 18 Aug 2008 12:02:00 +0300

Soluğumun dikişleri patlamış görmeyeli.
Ah kara girdap! Ah kara atlı prens… Benim saçlarımın gökleri turkuaz. Gözlerin bir çift kuyuysa derinlik daha mı az? Eklentili yap-bozlar bizim mahrem mezarlarımız. Ah kına elimdeki! Ah ter elimdeki… Sevgilim, civit mavisinde benim.
Sevgilim, uçurumdan yokuş aşağı atlıkarınca.
Çığlık çığlığa buradaki gökler, çimenler, solungaçlarım…
Çığlıklarım, sevgilim.
Çığlıklarım, civit mavisi benim.
Kardiyak bir piç benim hastalığım, sol tarafım yatkın kaosa.
Sol yerim yangın.

ey,oksijenler azotlar!

Tue, 12 Aug 2008 13:57:00 +0300

çan dolu kulaklarım,can dolu üzengim,örsüm.yaşanmaz bu vücutla,yaşanmaz bu gökle! kırmızı pazartesilerim...cumalarım...günlerim.kırmızı denizlerde en dipteki o mercanlar,gözmümü kamaştıran,gözkapaklarımı alan o karanlık olmasın bu kadar kankaranlık.ismim kazara konmuş bombardıman esnasında,geri dönüşü olmayan bir yarayım.ben gecenin garez evladı mıyım?kıkırdaktan,cinsiyetsiz kar taneleri mi benim gecem?kaburgalarımdaki ten izleri,yanık.bu kadar ihtişamlı olmasın atlas avuçlarım,biraz takılacağım sadece bu yol üzerinde,çeşitli geometrik şekillerde...daha sonra gömün beni!benim kalbim beyin tümöründen,benim organlarım soykırıma kapılmış.Gözümü kamaştıran,etime asılan o derinlik nerede?mercanlar vardı kemik iliğimde,virüslü hepsi.

kar yağıyor üzerime.duymuyor musun?
duymuyor musun çığın düşen sesini?

gırtlağımdan gelen türevler var,bunlar...bunlar benim seslerim.bunlar sanki ana çığlıkları,çocuğunu çıplakken düşür(t)müşler.yaşanmaz bu piramitten düşlerle,
yaşanmaz ulan!çoktan nar kırmızısı bu ruhsuz ruh hali...

Ey,oksijenler azotlar!
sizi içime aldığım sürece ayakları var bu duvarın!
geliyor üzerime üzerime...
.. ( devamı )

show must go on'muş,çocuk.

Mon, 11 Aug 2008 13:15:00 +0300

ejderha dolu sırtımın biçimsiz ortasında,
o kartal kanatlı dinazorların,
sırıtıyor ve göze batıyoruz.sıkışık! ve kaçıyoruz puslara doğru,kemiksiz,hücresiz...

hedef:Atlamak.
ve atlamak hedef.

tutkum,dokumdan başlıyor.arta kalanlarla beslenen organizmalar,bekletiyorum sizleri.
ex acılarım kestirme Polyannalarmış,çocuk! kolsuz,kalçasız ve hatırasız.
akasya kadınların bıyıkları olurmuş ve saltanat biçerlermiş ömürlerine,
ölülerine kaftan dikerlerken...

hedef:Atlamak
ve atlamak hedef.

kabuk örücülere sattı kendini orospu yaralarım,derisizim çocuk!
adrenalin kumdan kalelerin başında.başıbozuk soğuktan kar bekliyoruz...
çiviyle haç arasına kendini koymuş bir İsa'ya bile şahit oldum ben.
raptiyeler sarıktı ve sarılıktı gördüm.
bir tek şeytanın yavrusu mu okşar saçlarımı? mest...

yalnız mıyım çocuk?

kucağımı bıraktığın an açılır kapılar.
binlerce ayna olur milyonlarca yıldız.hepsi bir tek bizi gösteririr.
göğsümde yıkım var!
çorabım kaçmış kırmızı ağzıma kadar.
tam iki kez.
ve tam iki kez! ölemedim ben çocuk,inemedim kucağından.
çıldırmak üzereyim,inliyor plazma!

hedef der:Atlamak
ve atlamak der:hedef!


                             &nbs.. ( devamı )

Sinekkız'ndan bi'öykü

Thu, 07 Aug 2008 12:39:00 +0300

‘’ben suçsuzum!’’
Bağırıyorum ve yüzüne fırlatıyorum iskambillerimi.bütün kağıtlar yüzünde patlıyor.yanıyor gözbebeklerin..oh olsun sana,James! Sen beni hiç hak etmedin ki…
İki iblis giriyor içeri.kollarımın beni soymasına engel olamıyorum.sonra...sonra bir kumaş parçası uzatıyorlar bana.ama çirkin.
‘’ bu nedir?’’ diyorum.
‘’gömlek’’ diye yarım ağızla cevaplıyor iblislerden biri.
‘’giy artık gömleğini’’diyor James,çıplak durmamdan hoşlanmıyor iblislerin önünde,’’üşüteceksin…’’hala beni düşünüyor,apta.. ( devamı )

''shape of my heart '' When Destiny Wept (with sinekkızı)

Sat, 02 Aug 2008 14:42:00 +0300
bu qün...yazacak bişeyim yok sanki... ne şehirlerim var üzeri kızıl asfalt,fırıldak sokak caddeleri.ölüleri ne de...ölüleri boş kalmış,arsız.arsız ve umarsız.anarşi dökülmüş mezarlara,şehir kayıp.şehir,siyanür etkisi.AS.nerde beyaz zifiri vardı gecede,narkotik bölge müdürlükleri dolu...bermuda şeytan karesi gökyüzü.burjuva bacakarası dolu batakhaneleri gecenin.iki puro üçgeni. bugün...yazacak birşeyim kalmamış gibi... güveli bir çift deri eldiven benim içim.

KAOS-elinden geleni yapan herkese saygılar sevgiler

Sat, 02 Aug 2008 14:35:00 +0300
           kaos   fanzin için çalışmalar sürüyor...dağıtım aşaması Antalya ile sınırlı kalmayacak İstanbul-İzmir hatta belki Samsun 'a da sıçrayacak.Beklenti büyük olunca çalışmaları elimizden geldiğince sıkı tutmaya,ince eleyip sık okumaya çalışıyoruz. öncelikle görkem karakuş'un önerisiyle uykusuzkalem ismini değiştirmeye karar verdik.fanzinin içeriğine daha uygun bir isim bulduk efendim: KAOS (ALT BAŞLIK:RUH İZMARİTLERİ) böylece fanzinimizin en azından ismi kesinleştirilmiş oldu. 20 sayfa üzerinden,az bütçeli olması için fotokopi ile çoğaltılıp elden dağıtılacak,rock 'n roll edebiyatı diğer bir değişle ''yeraltı edebiyatı'' türünde yazılar , kerem danışman başta olmak üzere çeşitli çizimler ve yağmur şimşek'inde yazar kadrosuna girmesiyle daha yumuşak bir tarafı da aydınlanıyor fanzinimizin... yazar-çizim-şarkı /beste-fotoğraf kadrosuna girmek için,

gökyüzü Tanrının siyah saçlarıdır

Sat, 02 Aug 2008 14:33:00 +0300

            Tüm kimsesiz çocuklar Havva’ya mı sığınır?

Kimsesizliği bu derece trajikomik kılan kader midir ? Kader hep kayıp mıdır öylece,kimsesizliklerde ve boylu boyunca? Kayıp verdiğimiz bir yakınımız mıdır kaderimiz? Kimsesizliğimizin orjin noktasıdır.
‘’insan kendi şansını kendi yaratır’’ dediler sana.İşte o,koca bir yalan.

           Tüm kimsesiz çocuklar Adem’e mi sığınır?

Kayıp bir civit mavisi bizim kanımız.Bu yüzden kırmızı.Kayıp civit mavisinin adıdır kan kırmızısı.Bu yüzden kırmızının ayrı bir tonu daha vardır.Kan rengi,kan kırmızı.Kimsesiz ve kayıp civit mavisi,pek kırmızı.Mavi gözler de kanlanır.
Kimsesiz bir civit mavisi bizim gökyüzümü.. ( devamı )

feys'bok'um var yer misin?

Sat, 02 Aug 2008 14:30:00 +0300

doğaçlama olacak bu yazı.Ama tutamadım kendimi işte! sizinle paylaşasım var duygu ve düşüncelerimi. (ilkokuldan beri kurtulamadım bu cümleden neden bilmiyorum,lanet olsun)
son zamanlarda bir facebook çılgınlığı almış başını gidiyor.hatta sadece almış olduğu kendi başı da değil,bizlerin başını da aldı gidiyor arkasına bakmadan!
bu yazıyı sırf facebookum yok diye yazdığımı düşünüyorsunuz fekat (!) ben sadece duyarlı bir vatandaş olmak için uğraşıyorum efendim,kınıyorum sizi.( çakallık yapma bana len! zihnini okurum senin.hehehe..
ben kendi halimde öylece dururken,yanıma bir insan yaklaşıyor...önce benimle ilgilenmiyormuş gibi yapıyor...(tabii ben çakıyorum durumu.odun ve ya daha sert,kaba bir cisim var mı elimin altında diye bakınmaya başlıyorum çoktan)sonra beni bir süzüyor...sonra bir adım daha yaklaşıyor,sonra iki.yüzünde hınzır (böyle bir kelime var mıydı ya?) bir ifadeyle sinsice yanıma dek geliyor.ve bu piskopatın büyük ihtimal arkadaşım olduğunu anlıyor ve yüzüne bakıyorum(kafamı yavaşça,yüzümde dehşet ifadesiyle ağır çekimde çeviriyorum ona doğru-filmlerde olur ya) ve bakmamla birlikte dirseğiyle dürtüyor beni,manyak.

mor yatak

Sat, 02 Aug 2008 14:22:00 +0300

mor bir yatak düşün...Ve tüm çarşafları mor!
morartı bir vücut düşün ve öylece mor öylece diri öylece ceset.bir yüz düşün,rujun mor,gözlerin hepten! ve bir ayna var.Kanayan bir ayna.kanı bir yatak boylu boyunca,kanı morun en uçuk tonu.kanı bir yatak ve tüm çarşafları mor!o aynaya bakamadığını düşün...mor aynalardan ibaret vücutlarımız.
mor bir yatak düşün...ve tüm geceleri mor!
üçgen kenarlarında ağladığını,güze karşı,yüze karşı,hayatsızlığa karşı ve soğuk.bağıran duvarlar var yatakta.mor bağırışları.mor yatışları.bir mezarsızlık bu yatak.bir cansızlık hatta bir camsızlık.
hepsinin kırıldığını düşün...ve tüm yatakları mor!
mor bir yatak düşün ve tüm yağmurları mor!
ayaklarım ellerimi dikizliyor hepten ve hiçten.mor hiç olmadığı kadar canlı,hiç olmadığım kadar sönük kaçıyorum.kaçı kaç geçiyorumbu zamanlar?bir yanı boş,bir yanı mosmor.ayrı bir ten,ayrı bir deri,ayrı bir 3.şahıs.ben hiç göremedim yatağımın arka bahçelerini,tümü mor,tümü yan dönmüş,tümü dikenli.ama dünya gözle.. ( devamı )

Ayrılık...

Wed, 23 Jul 2008 16:10:00 +0300

sen bir şarap köpüğü dudaklarımda.can çekişen kırmızı,kayıp.sen bir gece kuyuya düşmüş,karanlık,dibsiz.sen bir bekaret kanı gelinliğe bulaşmış,sahipsiz,gözyaşı.sen bir ayrılık benden,senden bir imla hatası.bizden bir acı.baktığımda yüzün geniş bir açı.hipotenüsüm kalbin.ölümün en kimsesiz en derin tadı.yarın...bana dar bana diri bana mezar.bir med-cezir kıyılarımda.yarın...çok daha koma,çok daha hasta.yarın...çok da aitsiz.biçimsiz!yarın...kuru kupkuru ruhum dökülmekte toprak toprak,dökülmekte diken diken.örülmekte her ayrılığa yeni bir düğüm.yarın...bir başka ceset döşeği,bir başka cenin döşeği!bir başka kopuk.sen benim,sen bana kan,sen bana can,sen koca bir sensizlik başlıbaşına!sen bir yandın,tüm ailenin canlı ve kanlı yandığı.sen bir yağmur,bir kar,bir rüzgar...bir hesapsız iş.bir tezat renk.sen bir kolum,sen bir kulağım,sen bir bacağım...sen benim öteki yanım.sen benim kalbimin kanamalı tarafı.ve öbür gün...hayalsizlik dolu,biçimsizlik!sapkınlık dolu,paronamanyak.öbür gün...batmayan,doğmayan günler,denizler dolu!çürümüş,sabit.öbür gün...bir sokak dolu,bir insan,bir kemirgen dolu.kocaman ve çok obur.bir ayrılık daha dolu.öbür gün,başka bir ayrılık,başka bir kopukluk.ben ağlarken,tuz basmanı sevmedim gözbebeksiz gözakıma.ben,sevmedim tırnaklarımın aç olmasını tenimi kazımaya.ben sevmedim bunca tozu dumanı yutmayı.ben sadece,seni sevdim am.. ( devamı )

Tue, 22 Jul 2008 17:24:00 +0300

http://uykusuzkalem.azbuz.com/
bu mudur? budur.

hepinizi bekliyorum.üye olmakla başlayabilirsiniz :)
.. ( devamı )

bir çocukmuşum gibi. / 22 haziran 08/

Fri, 18 Jul 2008 13:23:00 +0300

bir çocukmuşum gibi öptüm.suçlu değildim.
balonlarım,elma şekerlerim,sevinç çığlıklarım hala hayattaymış gibi.çocuktu sevgim.

fukara mahallelerdeki sokak çocuklarının kaldırımlara çizdiği seksek karelerini vücuduma çizmiştim tebeşirlerle.küçük kız çocuklarının orospu,küçük erkek çocuklarının orospu çocuğu olmadığı bir hayatın,fragmanı.

olmak istediğim şey ''hayat''tı.ama ben ilk ölümü öğrendim.

artık,gördüğüm tüm sek sek kareleri çizili kaldırım taşlarına tükürülüyor,tüm çocuklar küfür ediyordu.bunların hiç biri beni zerre kadar ilgilendirmiyordu en kötüsüde.

oynamak istediğim rol ''hayat''tı.okuduğum senaryo ölüm.

ızdırap veriyordu tanık olduğum her sabah,uyuyamadığım her gece,biçilmiş her kaftan,hissettiğim her ten...ızdırap veriyordu sevgim.sevgim ızdırabı öğretiyordu bana.sigara yerine nefeslerimi çekiyordum ki,bir zaman sonra zaten alışkanlık yaptı.

eh,evet.
''alışkanlık''larıma ''bağımlılık''diyemeyecek kadar korkmuştum.

şimdiyse kaç kişi kahve fincanımda intihar etti veya kaç kez kahve fincanımda intihar ettim,
bilemiyorum,ölmemeyi ''alışkanlık'' haline getirmişim.

arkamda bir enkaz,önümde bir kaza,sağımda feryat,solumda figan...ortalarında ben duruyordum.dokunduğu her hücreme siyah çelenkler gönderiyordum.

benim ölümüm ''kendisiydi'' benim öl&uum.. ( devamı )

'Ohne Dich' ('sensiz')

Wed, 16 Jul 2008 14:06:00 +0300
sensiz günlerimden biriydi.
bilirsin işte...senin olmadığın günlerden biri.parçalara ayrıldığım paramparça olduğum günlerden herhangi biri!
folloş insanların kirli ve kaçak bakışları altında önce iki büklüm eğilmiş sonra küçük karelere ayrılmıştım.
hayır,sadece sensiz günlerden biriydi...
ne ölümü ne yaşamı düşünüyordum.cam gibiydim.cam kırıkları.cisim değil,madde hali.üç fazım yoktu elbet sadece tek halde mevcuttum.olsun,beni yinede severdin değil mi?eğer olsaydın tabii...ama diyorum ya en baştan beri,sen yoktun.bir önceki gün gibi,bir sonraki günde olmayacağın gibi.ne trajikomik!
hayır,sadece sensiz günlerimden biriydi...
büyüyen bebeklerden nefret ettiğim o gün,bütün gün seni düşündüğüm o gün.ve evet,gelmediğin o gün.nihayetinde boğuldum.gözlerim yoktu,gözçukurlarım gözyaşı doluydu.sarsıldıkça yanaklarıma aktığını hatırlıyorum.ölümün gözlerine sahiptim.gözlerim yüzümün yarısını kaplamıştı.tabii bunlar sadece benim bitmek dinmek bilmez ölüm arzum ve kurmacalarımdı.gerçekte yaptığım tek şey,ağlamaktı.
gözlerim yüzümün dörtte üçünü kaplamış şimdiyse.şizofrenik kimliğime büründüğümde ben,darağacına yürürken,sensiz,kemanlar ve çellolar çalıyordu.toprak kırmızıydı.güneşin batışı esnasında yer gök birbirine karışmış,kızılımsı toprak batmaktaydı.bir çocuk ya da çocukluğum,bilmiyorum,intihar meyilli evcilik oynuyordu.ama bunların hiç biri bende bir ilham uyandırmadı...sadece sensiz günlerimden biriydi.gözden ibarettim.
kaynamakta olan asfalta yüzüstü uza.. ( devamı )

ÇiĞDi GeCe YenmeYecek KaDaR

Fri, 11 Jul 2008 12:34:00 +0300

ben orada doğmuştum.
terli vücudunun en salgılı yerinde dünyaya gelmiştim.kimse oralı değilken ben orada büyütmüştüm kendimi ve oyuncaklarımı.uçurtmalarım vardı ellerden,saçlardan,kulaklardan...ve daha niceleri.
uçurtmalarım kuşlarıydı gökyüzümün.kendim vuruyordum kanatlarından.tektek yoluyordum tüylerini bazende.
hiç bir zaman diliminde sevmedim kuşları!
sevemedim.ah,evet.uçuyorm uçuyorlardı.bense uçmayı,kendimi en yüksek dal parçasından yeryüzüne ittiğimde bile öğrenemedim.ne fark eder tanrının kucağı ya da yerin yedi kat altı?uçamıyordum işte!gökyüzü ellerimdeydi ama ben uçamıyordum.bu rüyalarımda hep üstsüz görüp hiç bir zaman dokunamamak gibiydi.gıpta ettim her zaman kuşlarıma.oysa onlar gerçek kuş bile değildi.ben kanatlarım olsun istiyordum,bu kıskanmam için fevkalade bir bahaneydi.
ciddi ciddi vücudumun herhangi bir organını verebilirdim bir çift kanat için!evet...bu bir arzuydu!insanoğlu sever zaaflarına yenilmeyi.

ben oralardaydım işte!

anına karışmıştım.bacakaramdan ve derimdeki gözeneklerden içime sızan alyuvarlar vardı.yıkmadan çıkamayacağım kadar hassas ama aynı zamanda kızgın bir hapis.boğulmak hiç bu kadar koltuklarımı kabartmamıştı ya da daha önce başka birinin kan hücrelerinde boğulmamıştım hiç, ne bileyim! uçurtmalarım eriyordu tek tek.sadece izliyordum...
o ise beni izliyordu.sesi çıkmıyordu.
radyolarda parazit kanallar vardı,televizyon cızırdıyor,gazeteler yanlış haer basıyordu.doğup büyüdüğüm somut anatomiyi bana gösterdiğinde,bir daha taşımaya cesaret edemeyeceğim bir gül&uum.. ( devamı )